中英語:古フランス語のbrandiss-(brandirの語幹の延長形)から。最終的にはゲルマン語起源で、brandと関連。
brandish · brandished · brandishes · brandishing
振りかざす
a man leaped out brandishing a knife
男がナイフを振りかざして飛び出した
英検 1級
2218 語